Księstwo Tiranu

Krótki opis księstwa, w którym rozgrywa się akcja gry. Większość informacji poniżej pochodzi z tekstów już napisanych i niemal gotowych do podręcznika – do opisania zostaje już region stolicy oraz Rozdarty Zachód. W międzyczasie musnąłem trochę tekst o Bela Rocie i Rotakardzie – najważniejszych zagrożeniach ze wschodu. Miasto tysiąca proroków – Baalnar w Femerii – odłożyłem na później, jako możliwy dodatek, może kampanię, bo to zbyt obszerny temat. Położone jest poza księstwem, ale jest ważne dla ostatnich wydarzeń na świecie – stąd pewnie jego nazwa się przewinie w niektórych tekstach. Dodatek zaczynałby się zapewne otwarciem antarskich wrót na nową lokację – właśnie Baalnar. Ale to na później. Teraz zapraszam do krótkiego tekstu o księstwie Tiranu – i przepraszam, że ostatnio tylko skrótowe artykuły, ale jakoś tak wypadło, te które napisałem wyszły za długie na bloga. ;)

Księstwo Tiranu to niewielki kraj położony na przesmyku między kontynentem Qat-Tarahal na zachodzie oraz północną częścią Artaru na wschodzie. Od wschodu chroniony przez nieprzebyte Kar Danen – skaliste góry zwane Postrzępionymi Szczytami. Trudne w przeprawie zatrzymały niejedną armię, dlatego ataki na księstwo najczęściej nadchodzą od północy – której strzeże twierdza Orras Assad albo od morza. Od zachodu zaś za spaczonym magią Rozdartym Zachodem wznoszą się odzielające kontynenty Górą Rozłąki.
Półocna część Tiranu położona jest na płaskowyżu, klimat jest umiarkowany, zima zapada szybko i jest mroźna. Ziemia jest żyzna, a ludzie utrzymują się głównie z rolnictwa i myślistwa. Płaskowyż kończy się kilkanaście kilometrów od źródeł rzeki Ivry. Stojąc ponad wodospadem, jaki tworzy w tym miejscu Ivra, ujrzymy w oddali antarskie wzgórze, na którym wznosi się stolica, a jeszcze dalej, gdy dopisze pogoda jak odległy klejnot połyskuje Perła [Perła to inna nazwa Lar Innar].
Południowa część księstwa cieszy się łagodniejszym klimatem dzięki ciepłemu prądowi omywającymi Morze Zielonych Brzegów. Lata są długie i upalne, a zimy krótkie. Im bliżej oceanu, tym rzadziej temperatura spada poniżej zera. Ziemia jest tutaj jednak skalista, szczególnie blisko Kar Danen, a rolnicy mają ciężką dolę. Życie koncentruje się u brzegów Ivry, która z burzliwej, górskiej rzeki staje się szerokim szlakiem handlowym od Antaru aż do Lar Innar.
Zachód rządzi się innymi prawami – pogoda potrafi zmienić się w każdej chwili, a pozostałości magicznej bitwy sprawiają, że pradawne moce znajdują się na skraju przebudzenia. Szczególnym przypadkiem jest także Nilta, gdzie wieczne lato zapewnia sztuczne słońce Boga-Wezyra.

W roku 1511, w którym rozgrywa się akcja gry, księstwo Tiranu pozostaje w chwiejnej równowadze z jednej strony pozostając w ciągłym stanie wojny z Rotakardem, z drugiej próbując poradzić sobie z magicznym kataklizmem na zachodzie, a dodatkowo rozdzierane wewnętrznymi starciami o władzę. Władcą kraju pozostaje kaleki książę Elryk II a’Tiran, ale mówi się, że zawdzięcza utrzymanie pozycji wyłącznie silnemu wsparciu Dalii – arcymaginii Tiranu.
Stolicą księstwa jest Antar – miasto położone na wzgórzu antarskim, opływane z zachodu rzeką Ivrą, której ujście znajduje się w porcie Lar Innar.
Dzięki otwarciu bramy Tiran, od której kraj wziął swoją nazwę, stolica uzależniła się od rzecznego szlaku handlowego. Poprzez bramę nawiązano kontakt z Niltą, z którą regularnie wymieniane są towary, ale magowie zapowiadają, że to dopiero początek. Otwarcie wrót było krytyczne dla uniknięcia przejęcia władzy przez Rubinowy Syndykat, a w przeszłości uratowało stolicę pozwalając na dostawy żywności podczas oblężenia.
W księstwie ranga szlachty gwałtownie spadła po upadku Getycji w 1488 roku. Azja Tajjan, ówczesny władca, uwłaszczył chłopów, aby powstrzymać narastający bunt. Było to możliwe, ponieważ wielu szlachciców zginęło w wojnie i nie miał kto zaprotestować.
Echa tego zdarzenia są widoczne do dzisiaj – szlachta podzieliła się na stronnictwa, z których niektóre gotowe są do zdrady kraju, aby tylko odzyskać dawne włości i majątek. Transformacja była jednak w większości przypadków bezbolesna, a chłopi nadal pracują dla tych samych panów, za trochę lepszą płacę niż kiedyś.

Brak komentarzy.

Dodaj komentarz

XHTML– Allowed tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>